Tatry w poezji: Nie mój Dunajec... Kazimierz Przerwa - Tetmajer

Nie mój Dunajec />

>
Nie mój Dunajec szumi mi,

>nie moja bystra woda,

>tylko przychodzą stare sny ---

>swoboda --- och! swoboda!...

>Nie przypominaj mi się śnie

>młodości mojej zdrowej,

>bo mi żal w piersi duszę rwie

>nad siłę ludzkiej mowy!

>Nikt tak nie kochał smolnych watr,

>trzasku i dymu stosów

>I nikt znad głuchych szczytów Tatr

>patrzących w dół niebiosów...

>I w świecie nikt nie kochał tak

>samotnej skalnej drogi ---

>urwisk, gdzie w dole buja ptak 

>i groza pieści nogi...Nie mój Dunajec

>
 

>Nie mój Dunajec szumi mi,

>nie moja bystra woda,

>tylko przychodzą stare sny ---

>swoboda --- och! swoboda!...

>Nie przypominaj mi się śnie

>młodości mojej zdrowej,

>bo mi żal w piersi duszę rwie

>nad siłę ludzkiej mowy!

>Nikt tak nie kochał smolnych watr,

>trzasku i dymu stosów

>I nikt znad głuchych szczytów Tatr

>patrzących w dół niebiosów...

>I w świecie nikt nie kochał tak

>samotnej skalnej drogi ---

>urwisk, gdzie w dole buja ptak 

>i groza pieści nogi...

Zgłoś swój pomysł na artykuł

Polecane

Więcej w tym dziale Zobacz wszystkie

Dyskusja

Ważne: Użytkowanie Witryny oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookie. Szczegółowe informacje w Polityce prywatności.